«Υπάρχουν ψέματα που λέμε ως γονείς. Υπάρχουν πράγματα που λέγαμε ότι δεν θα κάνουμε ποτέ και τελικά τα κάναμε. Υπάρχουν μύθοι γύρω από τη μητρότητα. Και υπάρχουν φυσικά και τα μυστικά», γράφει στο scarymommy.com [2] η μαμά-blogger Christine Organ. «Αρκετά γρήγορα μετά τη γέννηση του πρώτου μου παιδιού, έμαθα ότι υπάρχουν ορισμένα πράγματα που, όπως πιστεύουν οι γονείς (ειδικά οι μητέρες) δεν πρέπει να λέμε μεταξύ μας.
Σε μια συζητήση με άλλες μαμάδες σχετικά με τις εντυπώσεις μας γύρω από τη μητρότητα, οι περισσότερες δήλωναν έκπληκτες από την υπερβολική αγάπη που αισθάνονταν για τα παιδιά τους. Μια άλλη μητέρα εξομολογήθηκε ότι δεν ήξερε πόση αγάπη μπορούσε να αντέξει η καρδιά της, ενώ πολλές δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι υπάρχει αγάπη με την πρώτη ματιά!
Όταν ήρθε η σειρά μου να απαντήσω, άρχισα να λέω ότι όλα μου φαίνονταν «πολύ πιο δύσκολα από ό,τι περίμενα» με τρεμάμενη και συνάμα λυπημένη φωνή. Τότε επικράτησε εκκωφαντική σιωπή. Εκείνη την ημέρα -και κατά τη διάρκεια των τελευταίων οκτώ ετών- έχω ανακαλύψει ότι υπάρχουν πράγματα που οι γονείς αισθάνονται, αλλά δεν μπορούν να ομολογήσουν.
Κουράστηκα από τα μυστικά
Λοιπόν, αρκετά με όλη αυτή τη σιωπή των γονέων! Έχω κουραστεί να προσποιούμαι. Έχω κουραστεί από τη μοναξιά. Έχω κουραστεί από τα μυστικά! Κι ακόμα κι αν κανείς δεν το παραδέχεται, αυτό είναι το μεγαλύτερο μυστικό όλων των γονέων: «Δεν έχω καμία απολύτως ιδέα τι κάνω!».
Πριν αποκτήσω παιδιά, σκεφτόμουν ότι η σωστή διαπαιδαγώγηση [3] -αν και είναι δύσκολη κατά καιρούς- θα έρχεται αρκετά φυσικά. Υπέθετα ότι θα ήξερα ενστικτωδώς τι να κάνω και στις δύσκολες καταστάσεις, όταν δεν θα ήξερα, απλά θα ζητούσα συμβουλές ή θα διάβαζα ένα βιβλίο. Οπλισμένη με πληροφορίες και με οδηγό τη διαίσθησή μου, σκεφτόμουν ότι ο σύζυγός μου κι εγώ θα μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε την ανατροφή των παιδιών με υπομονή κι εμπιστοσύνη.
Δεν φανταζόμουν ότι θα υπάρχουν νύχτες που θα μένω ξύπνια για ώρες, ανησυχώντας γι’ αυτό το πρόβλημα ή γι’ αυτή την ερώτηση. Ότι θα υπάρχουν στιγμές που, μετά από την ανάγνωση αναρίθμητων βιβλίων, μετά από συζητήσεις με τους φίλους, την οικογένεια και με τον σύζυγό μου, δεν θα ήξερα τι να κάνω. Ότι σχεδόν τα πάντα -από τη ρουτίνα του ύπνου μέχρι την επιβολή ορίων- θα έρχονταν με ένα εκατομμύριο διαφορετικές δυνατότητες, όλες με τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά τους.
Δεν φανταζόμουν πόσο συχνά θα φώναζα από μέσα μου: «Δεν έχω καμία απολύτως ιδέα τι κάνω!».
Θηλασμός ή μπιμπερό; Περισσότερες δραστηριότητες ή λιγότερες; Πειθαρχία ή ελευθερία; Μαθήματα πιάνου ή ποδόσφαιρο; Εργασία ή παραμονή στο σπίτι; Πόση τηλεόραση την ημέρα; Πόση βοήθεια με το διάβασμα; Και ο μεγαλύτερος γιος μου είναι μόνο οκτώ ετών. Τρέμω στην ιδέα πόσες ακόμη αμφιβολίες και ερωτήσεις θα προκύψουν τα επόμενα χρόνια!
Τα παιδιά δεν συνοδεύονται από οδηγίες χρήσεις και, ακόμη και αν το έκαναν, κανείς δεν έχει μεγαλώσει ποτέ ένα συγκεκριμένο παιδί, μέσα σε μια συγκεκριμένη οικογένεια, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες. Κάθε περίπτωση είναι διαφορετική. Όλα είναι άγνωστα -για όλους! Μαθαίνουμε στην πορεία… Και μερικές φορές δεν έχουμε καμία απολύτως ιδέα!
Συντριπτική μοναξιά που ένιωθα
Αλλά αντί να το παραδεχτούμε, το κρατάμε μέσα μας. Ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έκανα ως μητέρα ήταν η απολύτως βάναυση και συντριπτική μοναξιά που ένιωθα κατά καιρούς. Όταν γεννήθηκε ο γιος μου ήμουν συντετριμμένη από τη μοναξιά που ένιωθα, παρά το γεγονός ότι δεν ήμουν ποτέ μόνη μου. Ωστόσο, δεν είχα ποτέ αισθανθεί τόσο μοναχικά σε όλη μου τη ζωή! Δεν υπήρχε κανένας άλλος -εκτός από τον σύζυγό μου- που θα μπορούσε να καταλάβει πόσο δύσκολο ήταν ή πώς αισθανόμουν.
Αλλά η ανατροφή των παιδιών δεν πρέπει να είναι τόσο μοναχική. Δεν χρειάζεται να νιώθουμε ότι είμαστε μόνοι. Ας σταματήσουμε όλοι να προσποιούμαστε. Ας μοιραστούμε τις ιστορίες μας. Ας προσφέρουμε υποστήριξη ο ένας στον άλλον. Ας παραδεχθούμε την πικρή αλήθεια. Ας σταματήσουμε να φοβόμαστε να πούμε τι αισθανόμαστε.
Ας μοιραστούμε τα μυστικά μας!
Γιατί ξέρετε κάτι; Παρόλο που ίσως αισθανόμαστε ότι δεν έχουμε καμία απολύτως ιδέα τι κάνουμε μερικές φορές, τα παιδιά μας είναι καλά -είναι πραγματικά πολύ καλά!
Και αυτό είναι το καλύτερο μυστικό!».