«Η γειτονιά του δάσους: Οι περιπέτειες του Totoro» μπορεί σε κάποιους να μην λέει απολύτως τίποτα, όμως διανύει την τρίτη δεκαετία ύπαρξής του, ενώ θεωρείται ένα κλασικό animation [2] και είναι ιδανικό για παιδιά.
Σε σενάριο και σκηνοθεσία του οσκαρικού Χαγιάο Μιγιαζάκι (Το “Ταξίδι στη Χώρα των Θαυμάτων” – το πρώτο anime που κερδίζει Όσκαρ), η ταινία είναι διασκεδαστική, με πολύ ενδιαφέρον περιεχόμενο και πολλαπλά διδάγματα [3], όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για τους ενήλικες. Είναι, δηλαδή, ένας υπέροχος λόγος για να τη δείτε όλη η οικογένεια μαζί.
Η υπόθεση της ταινίας
Η Σατσούκι και η Μέι είναι δύο αδελφές που μετακομίζουν με τον πατέρα τους σε ένα σπίτι στην εξοχή. Η ιδέα είναι, ότι με αυτόν τον τρόπο, θα είναι πιο κοντά στο νοσοκομείο, όπου βρίσκεται η άρρωστη μαμά τους.
Για τα δύο κορίτσια αυτή η αλλαγή στη ζωή τους θα είναι ολοκληρωτικά μία περιπέτεια, παρά το γεγονός, ότι στην αρχή τα πράγματα δεν δείχνουν και τόσο υποσχόμενα.
Μακριά από το θόρυβο της πόλης ανακαλύπτουν ένα μυστηριώδες μέρος γεμάτο πνεύματα του δάσους και μαγεία. Κάνουν τον πιο σημαντικό φίλο της ζωής τους τον Τοτόρο, ένα πνεύμα του δάσους που μπορούν να τον δουν μόνο τα παιδιά, που τους οδηγεί στο πιο απίθανο ταξίδι!
Η ιστορία προβάλλει σημαντικά ζητήματα για τις ανθρώπινες αξίες και για αυτό συστήνεται ανεπιφύλακτα.
5 σπουδαία μαθήματα που διδάσκει αυτή η ταινία στα παιδιά
Μαθαίνοντας να είσαι αυτόνομος
Η Σατσούκι και η Μέι ξεπερνούν τα όρια που τους έχουν θέσει οι μεγαλύτεροι στην θέλησή τους να ανακαλύψουν πράγματα, να εξερευνήσουν τον κόσμο. Πηγαίνουν πέρα από τον κήπο, αν και τους έχουν πει να μην το κάνουν. Βγαίνουν στο δάσος, όπου συναντούν τον Totoro. Και, όταν οι μεγάλοι το ανακαλύπτουν, δεν τα μαλώνουν, αλλά αντιθέτως τους δίνουν την ελευθερία να μάθουν τον εαυτό τους.
Αυτό έχει έναν σαφή συμβολισμό και ένα μήνυμα: Είναι σημαντικό να επιτρέπουμε στα παιδιά να έχουν αυτονομία. Στην ιαπωνική κοινωνία είναι αρκετά αποδεκτό αυτό και έχει αποδειχθεί, ότι πάντα έχει θετικά αποτελέσματα. Η ικανότητα να μαθαίνει ένα παιδί την αυτονομία από πολύ μικρή ηλικία στην Ιαπωνία, τα βοηθά να αναλαμβάνουν ευθύνες, κάτι που σε άλλες χώρες δεν είναι εύκολο να διαχειριστούν. Ένα τέτοιο παράδειγμα είναι να πηγαίνουν μόνα τους σχολείο από πολύ μικρά με τη δημόσια συγκοινωνία. Τώρα βέβαια, εδώ που τα λέμε είναι πολλοί παράγοντες που συντελούν σε αυτό και αποτελεί μεγάλη συζήτηση.
Οι ενήλικες νιώθουν παιδιά
Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης της ταινίας, Χαγιάο Μιγιαζάκι, στοχεύει στην αποτύπωση της παιδικής ηλικίας ως η περίοδος της πληρους ελευθερίας. Αυτό περιλαμβάνει την πιθανότητα να γνωρίσουν όλα τα μυστικά που δεν μπορούν να δουν οι μεγάλοι και τα οποία στην ταινία εμφανίζονται με τη μορφή θεών και πνευμάτων. Τα παιδιά μπορούν να δουν τον Totoro, αλλά και να ανακαλύψουν το σπίτι με τα Susuwatari, κάτι μικρά, στρογγυλά, μαύρα πλασματάκια φτιαγμένα από σκόνη. Για αυτά, η σκόνη του σπιτιού δεν είναι απλά σκόνη, αλλά κάτι άλλο πολύ πιο μαγικό. Οι ενήλικες αποδέχονται, ότι αυτά τα μαγικά πλάσματα είναι εκεί, αλλά δεν μπορούν να τα δουν πια, όπως όταν ήταν και οι ίδιοι παιδιά.
Η σημασία της φύσης
Η ίδια η ταινία αποτελεί μία μεγάλη μεταφορά με πολλούς συμβολισμούς. Τα δύο κορίτσια έχουν μία άρρωστη μαμά, που είναι μακριά τους. Όμως, ο πατέρας τους τις βοηθά με κάθε τρόπο και τους δίνει τον χώρο τους, ταυτόχρονα. Στην κορυφή όλων αυτών η φύση πάντα τις καλωσορίζει με αγάπη. Για τον Μιγιαζάκι η εμφύσηση της αγάπης για τη φύση στα παιδιά είναι σημαντική. Για εκείνον, η σύνδεση με τη φήση είναι κάτι που μπορεί να μας σώσει και να μας απελευθερώσει και τα παιδιά πρέπει να το ξέρουν. Τα στοιχεία της φύσης, είτε φανταστικά, είτε όχι, μπορούν να μας διδάξουν το μονοπάτι της ελευθερίας.
Τι είναι τελικά ο Τοτόρο;
Ο Totoro είναι ένα πλάσμα που κάθε παιδί θα ήθελε να γνωρίσει. Είναι ένα πολύ ευγενικό τέρας, προστατευτικό και με μεγάλη καρδιά. Δεν είναι ένα τρομακτικό πλάσμα, δεν είναι επικίνδυνο, έχει έναν υπέροχο χαρακτήρα, τα παιδιά δεν τον φοβούνται και νιώθουν μαζί του ασφάλεια και προστασία.
Για τον σκηνοθέτη, ο Τοτόρο είναι ένα μυστηριώδες πλάσμα, που εξειδικεύεται στο να χαρίζει αγάπη στους άλλους. Είναι ένας γίγαντας, καλόκαρδος που προστατεύτει τα δύο κοριτσάκια, όταν το χρειάζονται.
Μία ταινία που έγινε πολιτιστικό είδωλο
Η ταινία έλαβε κριτική αναγνώριση και συγκέντρωσε μια παγκόσμια λατρεία και ένα καλτ στάτους μετά την κυκλοφορία της. Μάλιστα, τόσο το animation, όσο και ο κεντρικός χαρακτήρας της, ο Totoro, έχουν γίνει πολιτιστικά είδωλα.
Ο χαρακτήρας έκανε πολλές εμφανίσεις σε πολλές ταινίες και βιντεοπαιχνίδια του Studio Ghibli και χρησιμεύει επίσης ως μασκότ για το στούντιο και αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως ένας από τους πιο δημοφιλείς χαρακτήρες στα Ιαπωνικά κινούμενα σχέδια.
Μπορείτε να την παρακολουθήσετε στην πλατφόρμα του Netflix, [4]όπως και όλες τις ταινίες του Μιγιαζάκι
Παίζουν: Χιτόσι Τακάτζι, Σιγκεσάτο Ιτόη, Τσίκα Σακαμότο, Νορίκο Χιντάκα, Τάνιε Κιταμπαγιάσι, Γιούκο Μαρουγιάμα
Διάρκεια: 86′
Χώρα: Ιαπωνία
Έτος: 1988
Διαβάστε επίσης:
Αργυρώ Ροτσίδου: Στα χιόνια με τα παιδάκια της η όμορφη μανούλα! [5]
Θλίψη στο Πανεπιστήμιο Κύπρου: Έφυγε ξαφνικά από τη ζωή νεαρή φοιτήτρια [6]
Μπισκότα – καρδούλες με 3 υλικά για να τα φτιάξετε μαζί με τα παιδιά σας [7]