Αγαπούσε πολύ τον Μίκι Μάους [2] και χάριζε χαμόγελα ευτυχίας στην οικογένειά της. Το παρθενικό της ταξίδι με το αεροπλάνο, έμελλε να είναι και το τελευταίο.
Μία ώρα αφότου επιβιβάστηκαν για να ταξιδέψουν στην Disneyland [3], όπου θα έβλεπε τον αγαπημένο της Μίκι, ο μπαμπάς της έκανε ένα τηλεφώνημα προς τους γονείς του.
«Μπαμπά, νομίζω ότι γίνεται αεροπειρατεία», είχε πει ο Πίτερ Χάνσον.
Το ημερολόγιο έγραφε 11 Σεπτεμβρίου 2001 [4]. Ο Πίτερ, η σύζυγός του Σου Κιμ και η 2,5 ετών Κριστίν Λι, ταξίδευαν με προορισμό την Καλιφόρνια, όπου σχεδίαζαν να δουν συγγενείς τους και να επισκεφθούν την Ντίσνεϊλαντ.
Η οικογένεια επιβιβάστηκε στην πτήση 175 της United Airlines, το δεύτερο από τα αεροπλάνα που καταλήφθηκαν από αεροπειρατές και το οποίο έπεσε στον Νότιο Πύργο του Παγκοσμίου Κέντρου Εμπορίου.
Η μικρή Κριστίν ήταν το μικρότερο θύμα των χειρότερων τρομοκρατικών επιθέσεων στην αμερικανική ιστορία και ανάμεσα στα συνολικά 8 παιδιά που σκοτώθηκαν εκείνη την ημέρα.
Η μοιραία αλλαγή της πτησης
«Ήταν ένα πολύ ξεχωριστό παιδί. Ήταν τόσο ευγενική, έβρισκε πάντα τον τρόπο να σε κάνει να γελάς», ανέφερε η γιαγιά της με αφορμή την συμπλήρωση 20 ετών από την ημέρα που άλλαξε την ιστορία.
Η τελευταία φορά που μίλησε με την αδικοχαμένη εγγονούλα της ήταν δύο βράδια πριν από την μοιραία ημέρα. Είχε ευχηθεί στην οικογένεια να περάσουν πολύ όμορφα στο ταξίδι τους. Αρχικά, σχεδίαζαν να ταξιδέψουν στις 10 Σεπτεμβρίου 2001, όπως άλλαξαν την πτήση τους την τελευταία στιγμή, καθώς ο Πίτερ ήταν αντιπρόεδρος σε μία εταιρεία λογισμικού και είχε κάποια εμπλοκή με τη δουλειά του.
Όπως ανέφερε η γιαγιά της μικρής, αυτό ακόμα τη στοιχειώνει.
«Με σκότωσε. Για πάνω από έναν χρόνο δεν μπορούσα να μιλώ καν για αυτό το γεγονός», συνέχισε.
Η τελευταια κληση
Η μικρή Κριστίν γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1999 και ζούσε με τους γονείς της στη Μασαχουσέτη. «Της άρεσε να βοηθά τον μπαμπά της στον κήπο, να ποτίζει τα λουλούδια και να τους λέει πως τα ταΐζει», θυμάται η γιαγιά της.
Το δεύτερο όνομά της ήταν «Λι», το όνομα του παππού της με τον οποίο είχαν έναν εξαιρετικό δεσμό.
Η Eunice και ο Lee ήταν πολύ κοντά με την εγγονούλα τους, έμεναν μαζί της το βράδυ, όταν οι γονείς της έλειπαν. Την επόμενη φορά που θα την έβλεπαν ήταν μετά τις διακοπές της στην Ντίσνεϊλαντ. Η γιαγιά Eunice ανυπομονούσε να την αγκαλιάσει ξανά, να χορέψει μαζί της.
Εκείνη την μέρα η Eunice και ο Lee άνοιξαν την τηλεόραση και είδαν τον πρώτο πύργο να φλέγεται. Καθώς προσπαθούσαν να συνειδητοποιήσουν τι έβλεπαν μπροστά στα μάτια τους, ο Πίτερ ξαναπήρε τηλέφωνο. Είπε στον πατέρα του, ότι το αεροπλάνο θα συγκρουστεί. Άκουσε «Ω θεέ μου, ώ θεέ μου» και η γραμμή έπεσε.
«Είχαμε ανοιχτή την τηλεόραση και είδαμε το αεροπλάνο να πέφτει πάνω στον δεύτερο πύργο. Ο Λι έκλεισε το τηλέφωνο και τίποτα δενήταν πλέον το ίδιο», είπε η Eunice.
Σήμερα η Κριστίν θα ήταν 22 ετών, όμως η γιαγιά της ακόμα θυμάται εκείνο το μικρό, ζωηρό κοριτσάκι που είχε μαζί της ένα λούτρινο κούνελο παντού. Το δώρισαν στο Μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου ως φόρο τιμής στους αγαπημένους τους.
Μπορεί να έχουν περάσει 20 χρόνια, όμως ο πόνος της Eunice παραμένει αναλλοίωτος. Όταν θυμάται την μικρή Κριστίν, σκέφτεται τη χαρά που έφερνε σε όλους. Δεν είχε καμία αμφιβολία, ότι και σήμερα θα έκανε το ίδιο, αν το νήμα της ζωής της δεν είχε κοπεί τόσο σύντομα.
Πηγή: NBC News