Τι πιστεύετε ότι θα θυμάται το παιδί σας από εσάς όταν θα έχει πια μεγαλώσει; Τα πολλά ρούχα που το αγοράζετε; Μήπως τα ακριβά παιχνίδια; Τις εντυπωσιακές διακοπές; Τα κινητά; Τους υπολογιστές ή τα tablets;
Συχνά, οι γονείς επιθυμώντας να προσφέρουμε το καλύτερο στα παιδιά μας αναλωνόμαστε σε υλικά αγαθά και ξεχνάμε το πιο σημαντικό.
Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη και σεβασμό.
Το παρακάτω γράμμα στην Μαμά [2], μας το υπενθυμίζει.
«Αγαπητή Μαμά,
Δεν θυμάμαι αν το σπίτι μας ήταν μεγάλο ή μικρό ή αν μέναμε σε ενοίκιο.
Δεν θυμάμαι αν είχες ακριβό αυτοκίνητο ή αν μετακινούμασταν με τα Μέσα.
Δεν θυμάμαι αν το σπίτι ήταν τακτοποιημένο ή γεμάτο παιχνίδια και ρούχα.
Δεν θυμάμαι αν η κούνια μου ήταν καινούρια ή ξαναχρησιμοποιημένη ή αν τα ρούχα μου ήταν ολοκαίνουρια ή αν τα παιχνίδια μου ήταν τα πιο νέα και ακριβά.
Δεν θυμάμαι αν εσύ φορούσες ρούχα μεγάλων σχεδιαστών ή αν χρησιμοποιούσες μακιγιάζ. Ήσουν πάντα τέλεια για εμένα.
Δεν θυμάμαι αν είχες πολλά χρήματα ή αν τα έβγαζες δύσκολα πέρα.
Δεν θυμάμαι αν βγαίναμε διαρκώς βόλτες ή αν κάναμε χλιδάτες διακοπές.
Δεν θυμάμαι πως μερικές φορές θύμωνες, νευρίαζες και έπρεπε να πάρεις μια ανάσα για να συνέλθεις ή να φύγεις από το δωμάτιο για να ηρεμήσεις.
Δεν θυμάμαι κάποιο πρόγραμμα, λίστα ή προσδοκία – πέρα από εσένα.
Αυτό που θυμάμαι είναι η ασφάλεια που ένιωθα.
Θυμάμαι πόσο άνετα και “ζεστά” ένιωθα μαζί σου.
Θυμάμαι το πρόσωπό σου να με κοιτά όταν έκλαιγα για σένα.
Θυμάμαι να με ταΐζεις όταν πεινούσα, όταν έκλαιγα ή ένιωθα κούραση.
Θυμάμαι τη μυρωδιά σου και πώς με νανούριζε, καμιά φορά ακόμα και μέσα στα ξημερώματα.
Θυμάμαι το χαμόγελό σου, είναι ο πρώτος λόγος για τον οποίο χαμογέλασα και εγώ!
Θυμάμαι πώς με δίδαξες για την αγάπη πριν από όλα τα άλλα.
Θυμάμαι ότι μου δίδαξες ότι η αγάπη είναι το μόνο που χρειάζομαι.
Σε ευχαριστώ που με έμαθες ότι η αγάπη δεν έχει όρια και όρους. Είναι ειλικρινής και αληθινή.
Αυτό είναι το μόνο που θα θυμάμαι, Μαμά.
Σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις καλύτερες αναμνήσεις!»
πηγή: Facebook page – Lovewhatmatters