«Η ευτυχία δεν έχει να κάνει με υλικά αγαθά, αν δεν μπορείς να δεις τη ζωή θετικά ακόμα και τον ουρανό με τα άστρα να σου φέρουν, πάλι δυστυχισμένος θα είσαι».
Ο δημοσιογράφος Λουκάς Χριστοδουλίδης [2] συνομίλησε με τη συγγραφέα, εκπαιδευτικό και ηθοποιό Έλενα Παναγή για το βιβλίο της που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις FYLATOS PUBLISHING σε εικονογράφηση Αγγελικής Μάλαμα.
Κυρία Παναγή, πως γεννήθηκε η ιδέα συγγραφής του βιβλίου σας με τίτλο “το κυνήγι της χαμένης ευτυχίας”;
«Η αγάπη μου για τα παιδιά και τη συγγραφή ήταν αυτή που με ώθησε να προχωρήσω στην δημιουργία και ολοκλήρωση του έργου. Όσον αφορά το περιεχόμενο και το κεντρικό θέμα του κειμένου, είναι η στάση μου προς τη ζωή και –για να μην βγω στους δρόμους να τη φωνάζω- την έγραψα!».
Θα καταφέρει άραγε ο μικρός σκίουρος να ξεπεράσει τα εμπόδια που συναντά στο δρόμο του και να βρει την πολυπόθητη ευτυχία;
«Ο σκίουρος είχε την ευτυχία πριν ξεκινήσει το ταξίδι, στο ταξίδι θα βρει τα μάτια για να την δει και τα αυτιά να την ακούσει. Και αυτή είναι η ουσία του κειμένου, να αναγνωρίσουμε ότι η ευτυχία είναι μέσα μας και εκεί είναι που πρέπει να ψάξουμε. Αν δεν το καταλάβουμε αυτό, τότε τα πράγματα είναι δύσκολα».
Κάθε εμπόδιο πιστεύετε ότι είναι ακόμη ένα λιθαράκι για το δρόμο που οδηγεί στην ευτυχία; Ποια η άποψή σας για αυτό;
«Το εμπόδιο είναι εμπόδιο μόνο όταν το δεις ως εμπόδιο. Τι αξία έχει ένα εμπόδιο μπροστά σε ένα στόχο; Πιστεύω πως τα εμπόδια είναι για να προχωρούμε χωρίς να βαριόμαστε. Είναι αυτά που κάνουν το στόχο μεγαλύτερο, είναι αυτά που κάνουν ένα ταξίδι περιπετειώδες και έναν άνθρωπο σοφότερο. Αν κάτι μας εμποδίζει το προσπερνάμε και συνεχίζουμε. Αν επιλέξω να είμαι ευτυχισμένος, θα είμαι ότι και αν γίνει. Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα συναισθήματα δεν έχουν θέση μέσα μας. Και να σας πω και κάτι; Οι ευτυχισμένοι κλαίμε πολύ, γελάμε περισσότερο!».
Είναι ευτυχισμένα τα σημερινά παιδιά θα λέγατε κυρία Παναγή;
«Τα παιδιά είναι ευτυχισμένα, οι μεγάλοι δεν είναι. Η ευτυχία είναι μια στάση απέναντι στη ζωή, όπως είπα και πιο πάνω, μεγαλώνοντας όμως κάπου το χάνουμε. Είναι ένας τρόπος ζωής. Η ευτυχία είναι κάτι που, στο τέλος, μαθαίνεται. Μαθαίνω να είμαι ευτυχισμένος. Κάποιες φορές βλέπουμε ανθρώπους που –ας πούμε- τα «έχουν όλα» και όμως είναι δυστυχισμένοι. Πώς γίνεται αυτό; Η ευτυχία δεν έχει να κάνει με υλικά αγαθά, αν δεν μπορείς να δεις τη ζωή θετικά ακόμα και τον ουρανό με τα άστρα να σου φέρουν, πάλι δυστυχισμένος θα είσαι. Δεν έχει σημασία πόσα έχουμε αλλά πώς βλέπουμε όσα έχουμε. Η ευτυχία δεν είναι τίποτε άλλο παρά μόνο μια επιλογή. Είμαι ευτυχισμένος γιατί έτσι θέλω, έτσι επιλέγω να ζήσω».
Διαβάστε επίσης:
Κάποιες μέρες παίρνω τον αριθμό της απλά να δω στο κινητό μου “Καλώ τη μαμά” [3]
Πώς ένα μπαλόνι βοηθά στην ανάπτυξη του παιδιού; Η ειδικός απαντά [4]