«Είμαι μια μαμά τριών παιδιών και όπως καταλαβαίνετε το σπίτι μου είναι γεμάτο με παιχνίδια. Τα τρία κοριτσάκια μου είναι φανατικές συλλέκτριες της κούκλας Barbie και με την πρώτη ευκαιρία σπεύδουμε να αγοράσουμε κάθε νέο αξεσουάρ και συμπλήρωμα για το αγαπημένο τους παιχνίδι.
Το σπίτι είναι μεγάλο και ευτυχώς το κάθε παιδί έχει το δικό του δωμάτιο. Και κάπου εδώ ξεκινά ο δικός μου μπελάς, το δικό μου βάσανο που παλεύω με νύχια και με δόντια να το καταπολεμήσω αλλά αδυνατώ.
Από μικρό παιδί έχω μανία με την τάξη και την τακτοποίηση.
Δεν μπορώ να βρίσκομαι σε χώρους που βασιλεύει η ανοργανωσιά, τα πάντα είναι πεταμένα άτακτα και η τάξη δίνει το βροντερό της απών.
Καταλαβαίνετε, λοιπόν, πόσο αποπνικτικά νιώθω, όταν βλέπω τις κόρες μου να σκορπάνε τα παιχνίδια τους ανέμελα από εδώ και από εκεί, να φέρνουν μια ανάστατωση σε όλο το σπίτι και εγώ όσο κουρασμένη κι αν γυρνάω από τη δουλειά να έχω να συμμαζεύω αυτό το απίστευτο χάος.
Η όλη κατάσταση είναι απελπιστική… Η αταξία αποτελεί την κυριότερη αιτία που τσακώνομαι με τις μικρές μου… Τους φωνάζω, τους μιλάω με το καλό για την σημασία της καθαριότητας, τους λέω πόσο φρικτά νιώθω βλέποντας, ότι το σπίτι τα είναι άνω κάτω, τις τιμωρώ όταν φέρνουν το σπίτι σε μια κατάσταση που πρέπει να προσλάβω 2 γυναίκες για να το τακτοποιήσουμε, αλλά δυστυχώς τίποτα δεν έχει “πιάσει” ώστε να μου δώσουν προσοχή και να πάψουν να με φέρνουν στα όρια μου.
Ντρέπομαι που το λέω αλλά δεν είναι λίγες οι φορές που μετανιώνω που έκανα 3 παιδιά….3 παιδιά σημαίνει αταξία στο τριπλάσιο….Γιατί Θεέ μου δεν σταμάτησα στο ένα παιδί, γνωρίζοντας ότι η ακαταστασία μου προκαλεί τρομερό άγχος;
Και μόλις το σκέφτομαι αυτό αστραπιαία λέω στον εαυτό μου “Μα καλά τι πας και σκέφτεσαι; Τα παιδιά δίνουν ζωή στο σπίτι αλλά και στη ζωή σου… Το σπίτι κατοικείται από ζωντανές υπάρξεις και όλα όσα σε αγχώνουν συμβαίνουν σε όλους. Σταμάτα να φέρεσαι σαν υστερική”.
Για να μην σας πω ότι δεν μπορώ να τα βγάλω πέρα με τις στοίβες άπλυτων, τα ψιχουλάκια σε μοκέτες και καναπέδες και γενικά με ό,τι αφήνουν πίσω στο πέρασμα τους οι μικρές.
Έχω καταντήσει υστερική με την καθαριότητα και την τάξη πληγώνοντας τις αγάπες της ζωής μου… Δυστυχώς, η σχολαστικότητα μου έγινε μονομανία και η τάξη αυτοσκοπός.
Ασχολούμαι σαν τρελή με τον καθαρισμό του σπιτιού και δεν με νοιάζει τίποτα άλλο.
Αγαπητές μαμάδες τι με συμβουλεύετε να κάνω; »