«Πώς άλλαξε η ζωή μου όταν έγινα μαμά δυο παιδιών»: Η εξομολόγηση που αξίζει να διαβάσετε αν θέλετε να κάνετε δεύτερο μωρό

«Από την πρώτη στιγμή που έγινα μαμά, αφοσιώθηκα πλήρως στο μικρό μου πλασματάκι και στις ανάγκες του. Διάβαζα μετά μανίας βιβλία και εγχειρίδια για τις πρώτες ημέρες με το νεογέννητο στο σπίτι, ακολουθούσα πιστά όλες τις συμβουλές που μου έδιναν φίλες μαμάδες και γενικότερα προσπαθούσα να είμαι 24 ώρες το 24ωρο δίπλα στο μωρό. Δεν χόρταινα να βρίσκομαι στο πλευρό του και να «ρουφάω» πολύτιμο χρόνο μαζί του.

Κι ο χρόνος πέρασε και το μωράκι μου ξάφνου μεταμορφώθηκε σε ένα μικρό 2χρονο πιτσιρικά που μαζί του ανακάλυπτα ξανά τον κόσμο. Περπατούσαμε χεράκι χεράκι, κάναμε τα ψώνια για το σπίτι, καθόμασταν με τις ώρες στο καναπέ και βλέπαμε καρτούν, κοιμόμασταν μαζί μέχρι να τον πάρει ο ύπνος. Με δυο λόγια ήμασταν αυτοκόλλητοι.

Κάπως έτσι, έφτασε η στιγμή που η οικογένειά μας θα αυξανόταν κατά ένα μέλος καθώς ο πελαργός αποφάσισε να μας επισκεφθεί για δεύτερη φορά. Τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Χαιρόμουν πολύ για το δεύτερο μωράκι μας αλλά δεν ήξερα πώς θα καταφέρω να μοιράσω εξίσου την αγάπη μου στα δύο πλέον παιδιά μου.

Ούσα μοναχοπαιδί ετοιμαζόμουν να βιώσω μια νέα εμπειρία που σίγουρα θα μου άνοιγε νέους ορίζοντες.

Για να σας πω την αλήθεια άκουγα ιστορίες γνωστών και φίλων για το πόσο δύσκολη είναι η ζωή με 2 παιδιά εκ των οποίων το ένα μωρό και θεωρούσα ότι υπερέβαλαν και τα «φούσκωναν» επειδή είχαν ξεσυνηθίσει με την ασφάλεια του να έχεις μόνο ένα παιδί.

Η πραγματικότητα όμως ήρθε να ανατρέψει όλα μου τα πιστεύω και να μου δείξει ότι πλέον θα έπρεπε να είμαι μια μαμά που θα ικανοποιεί πλήρως τις διαφορετικές ανάγκες δυο παιδιών. Από τη μια έπρεπε να τρέχω να σκουπίσω το γιο μου που είχε αρχίσει να πηγαίνει μόνος του τουαλέτα και από την άλλη να τρέχω να ταίσω το μωρό που είχε ξυπνήσει και σπάραζε στο κλάμα. Να μαγειρέψω για τον πρωτότοκο και συνάμα να πρέπει να κοιμίσω το μωρό.

Πίεση, άγχος και ένα διαρκές αίσθημα κούρασης με ακολουθούσε κατά πόδας. Η ανεμελιά του ενός παιδιού ήταν πλέον μια μακρινή ανάμνηση που φάνταζε όαση στο παρόν μου. Ακόμα και οι συγγενείς θεωρούσαν δεδομένο όλο αυτό που συμβαίνει με αποτέλεσμα τα λόγια παρηγοριάς να τα θεωρώ και λίγο έως πολύ υποκριτικά.

Ο καιρός πέρασε και τα πράγματα μπήκαν επιτέλους σε μια φυσιολογική ροή και η καθημερινότητά του με 2 παιδιά απέκτησε μια ρουτίνα που μπορούσα να την διαχειριστώ. Σταμάτησα να επιζητώ την τελειομανία και την ευταξία στο σπίτι, αποδεχόμενη πως τα παιχνίδια είναι το alter ego των παιδιών για να διασκεδάσουν και να μην είναι διαρκώς γαντζωμένα στην αγκαλιά μου.

Το δώρο της μητρότητας ήταν η σπουδαιότερη κατάκτηση της ζωής μου. Είχα την τύχη αλλά και την ευτυχία να το γευτώ δυο φορές, αποκομίζοντας σημαντικά μαθήματα ζωής που έκαναν καλύτερο άνθρωπο. Από απλή γυναίκα και σύζυγος, έγινα μαμα 2 υπέροχων παιδιών που με έμαθαν ότι η αγάπη δεν διαιρείται αλλά πολλαπλασιάζεται. Ένιωσα να μεγαλώνουν μέσα μου δυο πλασματάκια που έγιναν αδελφάκια και απέκτησαν μια μοναδική σχέση ζωής.

Είμαι τόσο χαρούμενη για όλα όσα απλόχερα που χάρισε η ζωή και πάντα θα θεωρώ τα δυο μου παιδιά ως το καλύτερο πράγμα που έκανα ποτέ.

Μαμάδες, αν σκέφτεστε την απόκτηση ενός δεύτερου παιδιού σας το συστήνω ανεπιφύλακτα. Μπορεί ο πρώτος καιρός να σας φανεί «εφιάλτης» αλλά με το πέρασμα του χρόνου θα δείτε ότι όλα είναι αμελητέα. Χαρίστε το πρωτότοκο παιδί σας ένα αδερφάκι και δημιουργήστε πολύτιμους αδερφικούς δεσμούς που θα διαρκέσουν μια ολόκληρη ζωή. »