- Infokids.cy - https://www.infokids.cy -

Οι ψυχολογικές επιπτώσεις της απομόνωσης και πώς θα το… «παλέψουμε»

Είναι δεδομένο πλέον, ότι ο μόνος τρόπος για να καταφέρουμε να περιορίσουμε την εξάπλωση του κορωνοϊού στην κοινωνία και να προστατεύσουμε, έτσι τους πιο αδύναμους συνανθρώπους μας, είναι η απομόνωση. Αυτό είναι το σωστό. Δεν είναι, όμως, καθόλου εύκολο.

Δεν είναι τυχαίο, ότι άτομα που χρειάζεται για ιατρικούς λόγους να μένουν για καιρό σε καραντίνα μπορεί να εμφανίσουν σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet [1], έδειξε ότι η καραντίνα σχετίζεται με συμπτώματα μετατραυματικού στρες (PTSD), με σύγχυση και θυμό, ενώ κάποιες έρευνες λένε, ότι οι επιπτώσεις αυτές μπορεί να είναι και μακροπρόθεσμες.

Χαρακτηριστικό αυτό που αναφέρει η καθηγήτρια ψυχιατρικής Rima Styra, από το Πανεπιστήμιο του Τορόντο: «Ερευνώντας άτομα σε καραντίνα, κατά την εξάπλωση του SARS, το 29% αυτών εμφάνισαν σημάδια μετατραυματικού στρες και το 31% αυτών είχε συμπτώματα κατάθλιψης, μετά την απομόνωση. Αυτό που είδαμε ότι βοηθάει είναι να γνωρίζουν τα άτομα σε απομόνωση τι συμβαίνει γύρω τους, τι πρέπει να προσέχουν, πόσα κρούσματα υπάρχουν κάθε φορά, πόσοι βρίσκονται σε νοσοκομεία… Η πρόσβαση στην τεχνολογία, επίσης, βοηθάει.»

Ο εξελικτικός ψυχολόγος Frank McAndrew από το Πανεπιστήμιο Knox του Illinois, προσθέτει: «Το να είσαι σε καραντίνα σου δίνει την αίσθηση ότι βρίσκεσαι στο έλεος των άλλων και των ανεξέλεγκτων δυνάμεων, όπως είναι μια επιδημία. Αυτό σε οδηγεί σε ένα αίσθημα ανημποριάς και αβεβαιότητας για το μέλλον, το οποίο μπορεί πραγματικά να σε αναστατώσει.»

Και συνεχίζει: «Η παράταση της καραντίνας, κατά την οποία τίποτα δεν αλλάζει, μπορεί να σε κάνει εσωστρεφή. Για όσους δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοια εσωστρέφεια, όλο αυτό μπορεί να προκαλέσει αρνητικά συναισθήματα και σε ακραίες περιπτώσεις θόλωμα των ορίων ανάμεσα στο τι συμβαίνει στο μυαλό κάποιου και τι στην πραγματικότητα.

Πώς θα «παλέψουμε» τις ψυχολογικές επιπτώσεις της απομόνωσης

Δεδομένου, ότι έχουμε ακόμα πολύ δρόμο μπροστά μας με τον κορωνοϊό στη ζωή μας, δεν πρόκειται για επιπτώσεις που μπορούμε να αγνοήσουμε.

Οι δραστηριότητες, όπως οι δουλειές του σπιτιού ή η αλλαγή ενός χώρου, π.χ. μετακινώντας τα έπιπλα, μπορεί να βοηθήσουν, να μας ενεργοποιήσουν κάπως.

Η δε Sue Firth, εργασιακή ψυχολόγος στη Μ. Βρετανία, λέει, ότι οι άνθρωποι χρειάζονται να έχουν την δυνατότητα να παίρνουν αποφάσεις για τον εαυτό τους, να έχουν τον έλεγχο των αποφάσεών τους, ένα αίσθημα κοινότητας και διασύνδεσης με τους άλλους, σκοπού ή χρησιμότητας. Προτείνει, λοιπόν, να τα «χτίσουμε» όλα αυτά όσο είμαστε σε απομόνωση, είτε επικοινωνώντας τακτικά με φίλους, π.χ. με βιντεοκλήσεις, αναλαμβάνοντας συγκεκριμένες δουλειές, κάνοντας γυμναστική με γιόγκα και χορευτικά βίντεο. Φυσικά, τα δημιουργικά projects, η ζωγραφική, η σύνθεση φωτογραφιών και το Sudoku βοηθούν να διατηρείται το μυαλό σε εγρήγορση.

Φυσικά, όσοι δεν βρίσκονται σε αυστηρή απομόνωση θα νιώσουν πολύ καλύτερα αν βοηθούν και φροντίζουν τους άλλους, π.χ. τους ηλικιωμένους που ζουν μόνοι τους και χρειάζονται βοήθεια, π.χ. στα ψώνια του σούπερ μάρκετ.

Φυσικά, η επαγγελματική βοήθεια είναι πάντα η ιδανική λύση, όταν κανείς βλέπει, ότι τα πράγματα δεν πηγαίνουν καλά. Στην Κίνα συγκεκριμένες τηλεφωνικές γραμμές βοήθειας ήταν διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή, για ψυχολογική υποστήριξη των ατόμων από ειδικούς.

Σε ένα ενδιαφέρον άρθρο της εφημερίδας «Καθημερινή» συγκεντρώνονται ορισμένες εξαιρετικά χρήσιμες συμβουλές:

  1. Κρατάμε την ψυχραιμία μας, υπακούμε στους κανόνες.
  2. Αυτό που ζούμε δεν είναι το «κανονικό» αλλά απαιτεί από εμάς προσαρμοστικότητα.
  3. Πρόγραμμα: Βγάλτε τις πιτζάμες, ντυθείτε, πλυθείτε σα να πρόκειται να βγείτε έξω και οριοθετήστε σε χρόνους τις δουλειές του σπιτιού και όσες σχετίζονται με την εργασία σας.
  4. Κάντε ένα καλό ξεκαθάρισμα στο σπίτι, στα ρούχα, στα παιχνίδια των παιδιών.
  5. Μιλήστε στα παιδιά σας με σαφήνεια για αυτό που συμβαίνει. Χωρίς να τα τρομάξετε, εξηγήστε τους ότι δεν βρίσκονται σε διακοπές και ότι είναι σημαντικό να διατηρήσουν ένα σχολικό πρόγραμμα.
  6. Κλείστε κάποιες ώρες την τηλεόραση ή δείτε ταινίες.
  7. Κάντε γυμναστική στο σπίτι.
  8. Μιλήστε με τους φίλους και τους γνωστούς σας –μην απομονώνεστε και μην τους ξεχνάτε, έχουμε ανάγκη από διασύνδεση με τους άλλους περισσότερο από ποτέ. Μια συζήτηση, ένα αστείο, δύο κουβέντες συμπαράστασης είναι ευεργετικά!
  9. Παίξτε με τα παιδιά σας και τους αγαπημένους σας!
  10. Αφιερώστε χρόνο στον εαυτό σας: Τραγουδήστε, χορέψτε, διαβάστε βιβλία!
  11. Μιλήστε ανοιχτά για όσα νιώθετε με τους ανθρώπους σας, κλάψτε, εξομολογηθείτε όσα νιώθετε.

Και μία ακόμα συμβουλή που παραθέτουμε αυτούσια από το εν λόγω άρθρο: «Να σκέφτεστε ότι δεν υπάρχει θετικό χωρίς αρνητικό, αρνητικό χωρίς θετικό. Δεν ισχυρίζομαι ότι πρέπει κάποιος να ταλαιπωρείται για να έχει νόημα η ζωή, αλλά κάτι θετικό θα βγει από αυτή την περιπέτεια για όλους μας.»

Με πληροφορίες από qz.com και kathimerini.gr