«Να κρύψεις την εγκυμοσύνη στη δουλειά μην φοβίσεις, μην ταράξεις, μην ενοχληθούν…»

«Να κρύψεις την εγκυμοσύνη στη δουλειά μην φοβίσεις, μην ταράξεις, μην ενοχληθούν, μην γίνει κάτι.

Να κρύψεις την κούραση στο τέλος της εγκυμοσύνης… «Μην γκρινιάζεις… άλλες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά… σταμάτα, είναι γρουσουζιά».

Να κρύψεις τα θέλω σου από το/τη γυναικολόγο. Ποια είσαι εσύ να θέλεις να σκέφτεσαι τον τοκετό σου; Θα γίνει όπως εκείνος/η θελήσει (και όχι όπως επιστημονικά κρίνει).

Να κρύψεις τα δύσκολα της λοχείας. Να κρύψεις τα πρησμένα στήθη και τις πληγωμένες θηλές.

Να κρύψεις το θηλασμό. Να πάρεις σεντόνια να σκεπάζεις εσένα και το μωρό όταν θηλάζεις δημόσια. «Και όμορφα σεντόνια… έχουν βγει τώρα…. ειδικά για αυτό που θέλεις…»

Να κρύψεις την αυπνία, τους μαύρους κύκλους, την κούραση, αυτό το «δεν ήταν όπως το περίμενα». Αυτό το τελευταίο να το βάλεις γρήγορα μέσα και να μην το ξαναπείς.

Να κρύψεις το παιδί σου από την δουλειά. Να κρύψεις εσένα ως μητέρα από τη δουλειά.

Να κρύψεις το πόσο άνισα σου συμπεριφέρονται όταν βάζουν για πολλοστή φορά meeting μισή ώρα πριν σχολάσεις να πάρεις το παιδί από το παιδικό σταθμό.

Να κρύψεις την γκρίνια του παιδιού όταν είστε έξω… «Κακομαθημένο το΄κανες….φφφφφ»

Να κρύψεις (πατώντας mute), όταν το παιδί ζητήσει να φάει ενώ έχεις meeting στο webex.

Να κρύψεις και την αμέριστη αποδοχή σε όλα ή το πόσο γλυκά του μιλάς όταν εκείνο ζητάει κάτι… «Δεν καταλαβαίνει τίποτα… πόσο παιδοκεντρική μητέρα».

Να κρύψεις τα δάκρυά σου όταν πάει πρώτη φορά σχολείο. Θα επηρεάσουν το παιδί και το παιδί στεναχωριέται επειδή σε βλέπει στεναχωρημένη.

Να κρύψεις τις ενοχές σου που ξεχειλίζουν κάθε φορά που κάτι δεν πάει καλά…Ειδικά αυτές οι ενοχές είναι πολύ κουραστικές.

Να κρύψεις το γεγονός ότι είσαι μόνο μητέρα και δεν προλαβαίνεις να κάνεις κι άλλα πράγματα. Αλλά να κρύψεις και όταν είσαι και άλλα πράγματα και δεν αφοσιώνεσαι στο να είσαι μητέρα.

Ο πιο αναγνωρισμένος ρόλος στην ιστορία της ανθρωπότητας. Έγραψαν για αυτόν ποιητές, εμπνεύστηκαν ζωγράφοι, δοξάσανε θρησκείες και ακόμα και σήμερα κρυβόμαστε.

Να έρθουμε στο φως…Να μην κρυβόμαστε πια! Όλες μαζί και μία – μία»

Δήμητρα Γούναρη