Ένα εξαιρετικό ενδοσκοπικό κείμενο δημοσίευσε ο ψυχολόγος-ψυχοθεραπευτής κ. Πάμπος Ευσταθίου [2], το οποίο αξίζει κάθε γονιός να διαβάσει [3] και να αναρωτηθεί. Όσο τα παιδιά μας μεγαλώνουν, οι προκλήσεις, οι απογοητεύσεις, οι δικές μας ανεπάρκειες και τα λάθη, μας οδηγούν στο να “χάνουμε” μερικές φορές τον δρόμο μας. Αυτόν που είχαμε χαράξει όταν γίναμε για πρώτοι φορά γονείς. Έναν δρόμο στρωμένο με απεριόριστη κατανόηση και ενσυναίσθηση [4].
Οι παρακάτω ερωτήσεις προς τον ίδιο μας τον εαυτό, θυμίζουν, ότι ποτέ δεν είναι αργά για να γυρίσουμε πίσω…
“Κάπου ξεχνάμε… Ξεχνάμε από πού προερχόμαστε, ποιοι ήμασταν πριν γίνουμε αυτό που είμαστε τώρα…
Ξεχνάμε τι μας ενοχλούσε, τι ζητούσαμε, πώς θέλαμε να μας συμπεριφερθούν.
“Δεν με καταλάβουν”, λέγαμε είτε κρυφά είτε φανερά. Εμείς τώρα καταλαβαίνουμε;
“Δεν με σέβονται”, σκεφτόμασταν όποτε καταπατούσαν μια επιθυμία μας, ένα κομμάτι του εαυτού μας. Εμείς τώρα σεβόμαστε;
“Δεν με αφήνουν να τους εξηγήσω”, και ο θυμός μας πλημμύριζε κάνοντας μας αντιδραστικούς. Πόσο επιτρέπουμε τώρα να μας εξηγήσουν;
“Μα γιατί”, φωνάζαμε με απογνωση, μεγαλώνοντας την απέραντη λίστα των αναπάντητων Γιατί. Εμείς τώρα σε πόσα Γιατί απαντάμε;
Μήπως μας παρασύρουν τα “πρέπει” του ρόλου τα οποία “διδακτηκαμε”; Μήπως μάθαμε πως “αυτό είναι σωστό”;
Και πού πήγε το “Όταν κάνω δικά μου παιδιά θα είμαι αλλιώς”;
Πού χάθηκαν όλα αυτά για τα οποία πριν όχι και τόσα πολλά χρόνια επαναστατούσαμε;
Πού να θάφτηκαν τα πιστεύω μας και οι αρχές μας περι του θέματος τούτου;”
Διαβάστε ακόμα:
Γέμισαν με βρέφη οι παιδιατρικοί θάλαμοι στο Μακάρειο – Ανοίγει νέος θάλαμος για παιδιά; [5]
1ο παγκόσμιο βραβείο σε διαγωνισμό για την Παγκόσμια Ημέρα Τροφίμων σε Κύπρια μαθήτρια Γυμνασίου! [6]