«Κατάφερα να κρατήσω αγκαλιά την κόρη μου χωρίς να πονά, μόνο την τελευταία της μέρα»

«Κατάφερα να κρατήσω αγκαλιά την κόρη μου χωρίς να πονά, μόνο την τελευταία της μέρα»

Η απώλεια ενός παιδιού για τον γονιό είναι ό,τι πιο σπαρακτικό μπορεί να του συμβεί. Όμως, για αυτήν την μητέρα, η τελευταίες μέρες τις κόρης της, λίγο πριν φύγει από τη ζωή, τής έδωσαν την ευκαιρία να την κρατήσει στην αγκαλιά της χωρίς να πονά για πρώτη φορά μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα.

Η Emmri προσβλήθηκε από κυτταρομεγαλοϊό, γνωστό ως CMV, όταν γεννήθηκε, κάτι που της προκάλεσε σοβαρά προγλήματα υγείας σε όλη της την παιδική ηλικία, συμπεριλαμβανομένων της επιληψίας, μικροκεφαλία και σπαστική τετραπληγία. Όμως, καθώς η υγεία της επιδεινώθηκε, η μητέρα της εξομολογήθηκε, γιατί ένιωσε ευγνωμοσύνη που θα ήταν μαζί της τις τελευταίες της μέρες.

Μέχρι το τέλος της ζωής της, το σώμα της Έμρι ήταν κουρασμένο. Την εγκατέλειπε, αλλά γνωρίζαμε ότι το πνεύμα της ήταν ζωηρό, όπως πάντα.

Η Έμρι γεννήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2010. Η μητέρα της ήταν 18 ετών τότε και είχε μία εξαιρετική εγκυμοσύνη.

«Όταν ήμου έγκυος μολύνθηκα με  CMV . Είναι ένας ιός που έχει συμπτώματα σαν του κοινού κρυλογήματος.  Όμως, αν προσβληθείς από αυτόν για πρώτη φορά στην εγκυμοσύνη σου, μπορεί να επιτεθεί στον εγκέφαλο του μωρού και να προκαλέσει προβλήματα στην ανάπτυξή του, κάτι που συνέβη με την δική μου κόρη», σημείωσε η μητέρα.

Το περίεργο κλάμα

Έπειτα από έναν γρήγορο σχετικά τοκετό, γεννήθηκε η Έμρι. Ωστόσο, οι γιατροί συνειδητοποίησαν, ότι κάτι δεν πήγαινε καλά με το κλάμα της. Ακουγόταν σαν γατάκι. Επίσεις, είχε πετέχειες, κάτι κόκκινες κηλίδες στο δέρμα της. Αφότου μεταφέρθηκε στην εντατική νεογνών σε άλλο νοσοκομείο, διαγνώστηκε με διογκωμένο ήπαρ και σπλήνα, μικροκεφαλία και τελικά με CMV, το οποίο της είχε προκαλέσει όλα τα προηγούμενα.

Η μητέρα δεν άφησε ποτέ την κόρη της στο νοσκομείο μόνο. Θυμάται τον γιατρό της να κάθεται δίπλα της και να της αποκαλύπτει τη δύσκολη πραγματικότητα για το μέλλον της κορούλας της.

«Κοίτα, δεν θα περπατήσει ποτέ, δεν θα μιλήσει ποτέ. Μπορεί και να μην χαμογελάσει. Ίσως να είναι σε κατάσταση φυτού σε όλη της τη ζωή. Ξέρω είναι τρομακτικό και ξέρω ότι είσαι νέα. Όμως, πάρε αυτό το μωρό στο σπίτι και αγάπησέ το μέ όλη σου τη δύναμη μου είχε πει ο γιατρός μου», ανέφερε η μητέρα.

Και δυστυχώς, ο γιατρός είχε δίκιο. Δεν μπόρεσε ποτέ να μιλήσει ή να περπατήσει, ήταν καθηλωμένη σε αμαξίδιο. Όμως, καταλάβαινε τα πάντα.

«Είναι πολύ έξυπνη. Μιλά με νεύματα, ξέρει τι θέλει, επιλέγει τα ρούχα της μόνη και τη διακόσμηση του δωματίου της», συνέχισε η μητέρα.

Μέχρι τα 5 της χρόνια ήταν μια χαρά, όταν έπαθε πνευμονία και πέρασε μεγάλο διάστημα στο νοσοκομείο.  Ένα πρόβλημα στο μηρό της επίσης, αρχικά δεν της είχε δημιουργήσει κάποιο θέμα, όμως γρήγορα έγινε αρκετά επώδυνο.

Τον Φεβρουάριο του 2022, στα 11 της χρόνια, η μάχη της Έμρι τελείωσε.

«Ήταν γαλήνια. Ήταν κάτι τραυματικό για μένα και τον άνδρα μου, αλλά ήταν γαλήνια. Επιτέλους θα ξεκουραζόταν. Κλαίγαμε και οι δύο από ανακούφιση για την ταλαιπωρία της, αλλά ταυτόχρονα ήμασταν συντετριμμένοι, θα μας έλειπε πολύ. Ήταν η καλύτερη φίλη μου», είπε δακρυσμένη η μαμά.

Το προαίσθημα της μητέρας

«Για κάποιο λόγο τους προηγούμενους μήνες ένιωθα κάτι περίεργο, σαν να ένιωθα πω ςκάτι θα συνέβαινε. Κι άρχισα να φτιάχνω το δωμάτιό της, λες και θα έφερνα ένα νέο μωρό στο σπίτι», τόνισε.

Την έκανε μπάνιο, κάτι που δεν το έκανε συχνά γιατί ήταν δύσκολο και είχε ένα προαίσθημα, πως θα ήταν το τελευταίο της.  «Την ακούμπησα στο στήθος μου και έπαιξα με τα μαλλιά της. Τους τελευταίους μήνες το κάθε άγγιγμα την πονούσε. Αλλά το τελευταίο βράδυ, της καθάρισα τα χέρια και την κράτησα στην αγκαλιά μου παρά τους πόνους», συνέχισε.

Μετά το μπάνιο, η αναπνοή της άρχισε να αλλάζει και ένιωσε ότι αυτό ήταν το τέλος. Το επόμενο πρωί, δεν είχε αλλάξει κάτι στην αναπνοή της. Η μητέρα κάλεσε τυς συγγενείς και τους φίλους για τον τελευταίο αποχαιρετισμό.

«Της έδιναν μορφίνη κάθε ώρα και για πρώτη φορά έπειτα από μήνες την κρατούσα χωρίς να νιώθει πόνο», διηγήθηκε η μαμά.

Η Έμρι κατέληξε, ενώ ήταν ξαπλωμένη ανάμεσα στην μητέρα και τον πατριό της…

Διαβάστε επίσης:

44ο Παγκύπριο Συμπόσιο του Δικτύου Εταιρικών Σχολείων UNESCO στη Λευκάρα: Τα παιδιά έδειξαν τον δρόμο για το αύριο

«Πού ζουν ορισμένοι; Δεν έχουν επαφή με εφήβους; Σε τι κοινωνία μεγαλώνουν;»: Μια μαμά ξεσπά για το αλκοόλ σε κυπριακό σχολείο

Λαμπερή βράβευση για τους μαθητές που «σάρωσαν» στους διαγωνισμούς πληροφορικής