Στις 10 Μαΐου, αφότου η ισραηλινή αστυνομία επιτέθηκε και τραυμάτισε εκατοντάδες Παλαιστινίους [2], οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα άρχισαν να προσφέρουν την υπερπολύτιμη αρωγή τους στηον Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέλινο της Ιερουσαλήμ.
Η ιατρική συντονίστρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα [3] στην Ιερουσαλήμ, Δρ. Natalie Thurtle, περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο όσα βλέπει και ζει στην πολύπαθη περιοχή της Λωρίδας της Γάζας.
«Ένας από τους πρώτους ασθενείς που είδα ήταν η 12χρονη Αλίγια*. Έκλαιγε καθώς της αφαιρούσαμε σιγά σιγά το παντελονάκι της για να την εξετάσουμε. Είχε μία σκουρόχρωμη μελανιά στο μέγεθος ανδρικής γροθιάς ψηλά στον μηρό της. Ωστόσο, δεν ήταν γροθιά, αλλά πλαστική σφαίρα. Η Αλίγια πυροβολήθηκε, ενώ περπατούσε κοντά στο σπίτι της μαζί με την μητέρα της. Ρώτησα πόσα κιλά ήταν, έτσι ώστε να της χορηγήσω την κατάλληλη δόση παυσίπονου. Μου είπε ότι ήταν μόλις 28 κιλά. Δεν μπορούσε να περπατήσει, έτσι ανησυχήσαμε, ότι μπορεί να είχε υποστεί κάποιο κάταγμα στον μηρό της. Τη μεταφέραμε στο νοσοκομείο για ακτινογραφία», ανέφερε η γιατρός.
«Την ίδια στιγμή, ο συνάδελφός μου στους ΓΧΣ φρόντιζε ένα 14χρονο αγόρι τον Walid, που είχε πυροβοληθεί στο πρόσωπο από πλαστική σφαίρα, που τον είχε πετύχει λιγότερο από ένα εκατοστό μακριά από το αριστερό του μάτι. Ήταν καθαρή τύχη που γλίτωσε. Άλλο ένα αγόρι που περιέθαλψαν οι συνάδελφοί μου της Ερυθράς Ημισελήνου νωρίτερα, είχε χάσει το ένα του μάτι από παρόμοιο τραυματισμό. εικόνα αυτού του τραυματισμού αναβοσβήνει στο μυαλό μου, καθώς βλέπω τον Andy και τον Rajah, τους συναδέλφους μας από την Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο, να φροντίζουν επιδέξια το πρόσωπο του 14χρονου . Δεν συνοδεύει κανείς τον 14χρονο. Περιμένει για λίγες ώρες, καθώς παρακολουθούμε τον τραυματισμό στο κεφάλι του. Κανείς από τους συγγενείς του δεν μπορεί να έρθει να τον δει. Αναρωτιέμαι αν το άτομο που τον πυροβόλησε σκέφτεται πώς είναι για έναν 14χρονο να χάνει το μάτι του», πρόσθεσε η γιατρός.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Καθώς έδυε ο ήλιος, ήταν η ώρα του ιφτάρ, του μεσημεριανού μας γεύματος δηλαδή. Όμως, η ηρεμία δεν κράτησε για πολή. Λίγη ώρα αργότερα, ακούμε μία μαζική άφιξη ασθενοφόρων. Μέσα σε δέκα λεπτά φτάνουν 15 ασθενίς. Η ομάδα εργάζεται γρήγορα και αποτελεσματικά για τη θεραπεία των περιστατικών και τον εντοπισμό αυτών που πρέπει να μεταφερθούν άμεσα στο νοσοκομείο. Βλέπουμε κάποιον που έχει τραυματιστεί στο λαιμό, κάποιον άλλο με τραύμα στον πνεύμονα από όπλο. Ένας μεγαλύτερος άντρας με τραύμα στο κεφάλι. Έχει μειωμένο επίπεδο συνείδησης και αυτό μας κάνει να υποψιαζόμαστε αιμορραγία στον εγκέφαλο», λέει η Nathalie.
«Καθώς εργάζομαι, μυρίζω το skunk – ξεκάθαρα. Μία χημική ένωση που μυρίζει σαν ένα μείγμα περιττωμάτων και σάπιας σάρκας. Η ισραηλινή αστυνομία το ρίχνει από κανόνια νερού. Η Maha, μια νεαρή γυναίκα με μαντήλα, μεταφέρεται σε ένα θάλαμο θεραπείας. Πυροβολήθηκε στον γλουτό με λαστιχένια σφαίρα, στη συνέχεια έπεσε και τραυματίστηκε στον αγκώνα της μετά από πυροβολισμό, και τελικά ψεκάστηκε με υγρό skunk, ενώ κείτονταν στο έδαφος. Υπάρχει παντού στο πρόσωπό της, στη μαντήλα και στα ρούχα της. Έχει κάνει εμετό επειδή η μυρωδιά είναι τόσο έντονη. Αισθάνεται ότι έχει χάσει όλη της την αξιοπρέπεια. Είναι αργά και από τα μάτια μου τρέχουν ζεστά δάκρυα, από τη μυρωδιά αλλά και βλέποντας τι έχουν κάνει σε αυτή τη γυναίκα. Το αφήνω στην άκρη όλο αυτό και ξεκινάμε να τη βοηθήσουμε», τονίζει η δρ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Ακούμε ότι τα ασθενοφόρα έχουν μπλοκάρει στην είσοδο σε τμήματα της παλιάς πόλης. Αναρωτιόμαστε αν υπάρχουν ασθενείς που πρέπει να έρθουν και δεν μπορούν. Ξαφνικά έρχεται ένα ακόμη κύμα τραυματιών. Συνεχίζουμε έως ότου φτάσει η ομάδα των Γιατρών Χωρίς Σύνορα για να κάνει την επόμενη βάρδια, ενώ οι συνάδελφοί μας από την Παλαιστινιακή Ερυθρά Ημισέληνο παραμένουν, θα μείνουν όλη τη νύχτα εάν χρειαστεί», συνεχίζει.
«Δεν μπορώ να μην αναφερθώ στο απίστευτο έργο των παραϊατρικών ειδικοτήτων που εργαζόμαστε παράλληλα. Εδώ και μέρες φροντίζουν τα θύματα βίας και διαχειρίζονται με επιτυχία τις περίπλοκες ανάγκες αυτού του ευάλωτου πληθυσμού εδώ και πολλά χρόνια. Δεν υπάρχουν λέξεις για να περιγράψουν τον αντίκτυπο της δουλειάς τους,τη δύναμη και το φως που φέρνουν. Το αφήγημα που υπάρχει ότι όσοι επηρεάζονται από αυτήν τη βία, την αξίζουν κάπως, είναι λάθος. Οι άνθρωποι που βλέπω και φροντίζω είναι παιδιά και γυναίκες και άντρες όπως εγώ και η οικογένειά μου. Αυτοί οι άνθρωποι τυχαίνει να είναι Παλαιστίνιοι», καταλήγει η γιατρός.
Πηγή: Al Jazeera [6]
*Όλα τα ονόματα των θυμάτων έχουν αλλαχθεί για ευνόητους λόγους