- Infokids.cy - https://www.infokids.cy -

Η σκληρή συμπεριφορά των γονιών μπορεί να αφήσει αποτύπωμα στο DNA των παιδιών – Τι έδειξε έρευνα

Η αυστηρή και σκληρή συμπεριφορά των γονιών ενδέχεται να αφήνει επιγενετικά σημάδια στους εφήβους, επηρεάζοντας τον τρόπο με τον οποίο ενεργοποιούνται και λειτουργούν ορισμένα γονίδια. Νέα επιστημονική έρευνα εντόπισε αλλαγές στη μεθυλίωση του DNA, οι οποίες συνδέονται με συμπτώματα κατάθλιψης.

Ο τρόπος με τον οποίο μεγαλώνουν τα παιδιά μπορεί να επηρεάζει πολύ περισσότερα από τη συμπεριφορά και τη συναισθηματική τους κατάσταση. Σύμφωνα με επιστημονική έρευνα που παρουσιάστηκε στο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Κολλεγίου Νευροψυχοφαρμακολογίας (ECNP) στη Βιέννη, οι εμπειρίες σκληρής γονικής συμπεριφοράς ενδέχεται να αφήνουν αποτύπωμα ακόμη και στον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί το DNA.

Η μελέτη, με επικεφαλής τη Δρ. Evelien Van Assche από το Πανεπιστήμιο του Λουβέν στο Βέλγιο, εξέτασε εφήβους ηλικίας 12 έως 16 ετών και εντόπισε διαφορές σε επιγενετικούς μηχανισμούς που σχετίζονται με τη ρύθμιση της γονιδιακής δραστηριότητας.

Τα ευρήματα στρέφουν την προσοχή στις πιθανές μακροχρόνιες επιπτώσεις που μπορεί να έχει ένα περιβάλλον με υπερβολική αυστηρότητα, σωματική τιμωρία και ψυχολογική χειραγώγηση.

Τι έδειξε η έρευνα για τη σκληρή ανατροφή

Οι επιστήμονες συνέκριναν δύο ομάδες εφήβων: 21 παιδιά που περιέγραφαν την ανατροφή τους ως υποστηρικτική και ισορροπημένη και 23 που ανέφεραν ότι είχαν βιώσει σκληρή γονική συμπεριφορά.

Στη δεύτερη περίπτωση περιλαμβάνονταν εμπειρίες όπως η σωματική τιμωρία, η υπερβολική αυστηρότητα και η ψυχολογική χειραγώγηση.

Οι έφηβοι που είχαν μεγαλώσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον εμφάνιζαν ήδη υποκλινικά συμπτώματα κατάθλιψης, δηλαδή ενδείξεις καταθλιπτικής συμπτωματολογίας που δεν ισοδυναμούν απαραίτητα με κλινική διάγνωση.

Όταν οι ερευνητές ανέλυσαν το γενετικό υλικό των συμμετεχόντων, εντόπισαν σημαντικές διαφορές στη μεθυλίωση του DNA σε περισσότερα από 450.000 σημεία.

Η μεθυλίωση είναι μια φυσική επιγενετική διαδικασία κατά την οποία χημικές ομάδες προσκολλώνται στο DNA και μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι γενετικές πληροφορίες.

Με απλά λόγια, το γενετικό υλικό δεν αλλάζει ως προς την αλληλουχία του, αλλά μπορεί να διαφοροποιηθεί ο τρόπος με τον οποίο ο οργανισμός αξιοποιεί ορισμένες γενετικές οδηγίες.

Πώς συνδέεται το παιδικό στρες με τη λειτουργία του DNA

Η επικεφαλής της έρευνας εξήγησε ότι η σκληρή γονική συμπεριφορά ενδέχεται να αφήνει ένα επιπλέον σύνολο οδηγιών για τον τρόπο με τον οποίο διαβάζονται ορισμένα γονίδια.

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Ανακαλύψαμε ότι η αντιλαμβανόμενη σκληρή γονική μέριμνα μπορεί να εισαγάγει ένα επιπλέον σύνολο οδηγιών για το πώς διαβάζεται ένα γονίδιο, “κλειδώνοντας” αυτή την αλλαγή στο DNA».

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τέτοιου είδους επιγενετικές διαφοροποιήσεις ενδέχεται να αποτελούν έναν από τους μηχανισμούς μέσω των οποίων οι δυσμενείς εμπειρίες της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν την ψυχική υγεία.

Ωστόσο, τα συγκεκριμένα ευρήματα δεν αποδεικνύουν ότι η αυστηρή ανατροφή προκαλεί από μόνη της κατάθλιψη. Η έρευνα εξέτασε ένα σχετικά μικρό δείγμα συμμετεχόντων και χρειάζονται μεγαλύτερες μελέτες για να επιβεβαιωθούν τα συμπεράσματα και να αποσαφηνιστεί η μακροχρόνια σημασία των αλλαγών.

Το αποτύπωμα των δυσμενών εμπειριών στην ενήλικη ζωή

Οι επιγενετικές αλλαγές έχουν προσελκύσει το ενδιαφέρον των επιστημόνων, καθώς ενδέχεται να βοηθήσουν στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας συνδέονται με την υγεία αργότερα στη ζωή.

Σχολιάζοντας τη μελέτη, ο καθηγητής Κριστιάν Βίνκερς από το Ιατρικό Κέντρο του Πανεπιστημίου του Άμστερνταμ χαρακτήρισε σημαντική τη συγκεκριμένη ερευνητική εργασία, επισημαίνοντας ότι συμβάλλει στην κατανόηση των μηχανισμών μέσω των οποίων οι δυσμενείς εμπειρίες στην παιδική ηλικία μπορούν να έχουν μακροχρόνιες συνέπειες.

Όπως σημείωσε, η έρευνα βοηθά να κατανοήσουμε καλύτερα τη σύνδεση ανάμεσα στις δύσκολες εμπειρίες της παιδικής ηλικίας και στη μετέπειτα ψυχική και σωματική υγεία.

Το βασικό μήνυμα είναι ότι η συναισθηματική ασφάλεια, η υποστήριξη και ο σεβασμός στην προσωπικότητα του παιδιού δεν αποτελούν απλώς στοιχεία μιας θετικής οικογενειακής σχέσης. Είναι σημαντικοί παράγοντες για την υγιή ανάπτυξή του.