Μπορεί μέσα στη δύσκολη περίοδο που ζούμε να μην το έχουμε παρατηρήσει, αλλά η άνοιξη έχει έρθει.
Σιγά σιγά ανθίζουν φυτά και δέντρα. Μικρά, φτερωτα και χρωματιστά έντομα σπάνε τη σιωπή που επικρατεί στις γειτονιές και τους δρόμους κι αν ανοίξετε το παράθυρό σας, σίγουρα η μυρωδιά της άνοιξης και της ανανέωσης θα γεμίσει τα πνευμόνια σας.
Μπορεί να μην είμαστε σε θέση να χαρούμε όλον αυτόν τον δημιουργικό αναβρασμό που επικρατεί γύρω μας, αλλά μπορούμε να τον θαυμάσουμε και να βάλουμε ως πρώτη σκέψη στο μυαλό μας πως ό,τι ζούμε θα περάσει.
Θα βγούμε από αυτή την περιπέτεια πιο δυνατοί και ίσως πιο συνειδητοποιημένοι. Τα δύσκολα θα περάσουν και θα αναγγενηθούμε, όπως ακριβώς κάνει η φύση την άνοιξη…
Το παρακάτω ποίημα ανήκει σε μια Ιταλίδα δημοσιογράφο, η οποία έζησε και συνεχίζει να ζει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες που η πανδημία του κορωνοϊού έφερε στη ζωή μας, αλλά δεν το βάζει κάτω…
“Η άνοιξη δεν το γνώριζε…..
Ήταν η 11η Μαρτίου 2020, οι δρόμοι ήταν άδειοι, τα καταστήματα κλειστά, οι άνθρωποι δεν βγαίνουν πλέον.
Αλλά η άνοιξη δεν ήξερε τίποτα.
Και τα λουλούδια συνέχιζαν να ανθίζουν
Και ο ήλιος να λάμπει
Και τα χελιδόνια επέστρεψαν
Και ο ουρανός ήταν χρωματισμένος ροζ και μπλε
Νύχτωνε κάθε μέρα κι αργότερα και το πρωί το φώς έμπαινε νωρίτερα μέσα από τα μισάνοιχτα παράθυρα
Ήταν 11 Μαρτίου 2020,
τα αγόρια μελετούσαν συνδεδεμένα στο διαδίκτυο
Ήταν η χρονιά που θα μπορούσατε να βγείτε μόνο για ψώνια
Μετά από λίγο, όλα τα γραφεία έκλεισαν επίσης
Ο στρατός άρχιζε να φυλάει τις εξόδους και τα σύνορα
Επειδή δεν υπήρχε πλέον χώρος για όλους σε νοσοκομεία
Αλλά η άνοιξη δεν γνώριζε, και τα μπουμπούκια μεγάλωναν
Ήταν η 11η Μαρτίου του 2020,
ο καθένας τοποθετήθηκε σε υποχρεωτική καραντίνα
Παππούδες και γιαγιάδες, οικογένειες και νέοι
Τότε ο φόβος έγινε πραγματικός
Και οι μέρες φαίνονταν το ίδιο
Αλλά η άνοιξη δεν το γνώριζε και τα τριαντάφυλλα άνθισαν!
Ξανανιώσαμε την ευχαρίστηση το να τρώμε όλοι μαζί….
Να γράφουμε αφήνοντας τη φαντασία ελεύθερη
Να διαβάζουμε πετώντας με τη φαντασία
Υπήρχαν εκείνοι που έμαθαν μια νέα γλώσσα
Κάποιος άρχισε να διαβάζει πάλι και κάποιος ξανάρχισε να διαβάζει το τελευταία μάθημα για να πάρει το πτυχίο…..
Κάποιος κατάλαβε ότι πραγματικά αγαπά…
Κάποιος έπαψε να αντιδρά με άγνοια….
Κάποιος έκλεισε το γραφείο του….
Κάποιος άφησε τη φίλη του για να φωνάξει στον κόσμο πως αγαπά τον καλύτερό του φίλο…..
Υπήρχαν εκείνοι που έγιναν γιατροί για να βοηθήσουν όσους θα τους χρειάζονταν αύριο….
Ήταν η χρονιά κατά την οποία κατανοήθηκε η σημασία της υγείας και της αληθινής αγάπης
Το έτος κατά το οποίο ο κόσμος φάνηκε να σταματάει
Και η οικονομία να καταρρέει
Αλλά η άνοιξη δεν γνώριζε και τα λουλούδια έδωσαν τη θέση τους στους καρπούς
Και τότε ήρθε η ημέρα της απελευθέρωσης
Ήμασταν στην τηλεόραση και ο πρωθυπουργός είπε ότι η κατάσταση έκτακτης ανάγκης τελείωσε
Και ότι ο ιός είχε χάσει
Ότι οι Ιταλοί όλοι μαζί είχαν κερδίσει
Και τότε βγήκαμε στο δρόμο
Με δάκρυα στα μάτια
Χωρίς μάσκες και γάντια
Αγκαλιάζοντας τον γείτονά μας, όπως τον αδελφό μας
Και αυτό έγινε, όταν ήρθε το καλοκαίρι.
Επειδή η άνοιξη δεν το γνώριζε και συνέχισε να υπάρχει
Παρόλ’ αυτά
Παρά τον ιό
Παρά τον φόβο
Παρά το θάνατο
Επειδή η άνοιξη δεν το γνώριζε
Και δίδαξε σε όλους τη δύναμη της ζωής.
Προσωπική μετάφραση από Christos Papakostas, από ένα συγκινητικό ποίημα της Ιταλίδας δημοσιογράφου, Irene Vella, για όλα όσα περνάει αυτός ο αγαπητός λαός”.
Την ανάρτηση βρήκαμε στο προσωπικό προφίλ του ηθοποιού George Kopsidas.