«Κι ένα τέταρτο μητέρας αρκεί για δέκα ζωές, και πάλι κάτι θα περισσέψει που να το ανακράξεις σε στιγμή μεγάλου κινδύνου». Ο στίχος αυτός του Οδυσσέα Ελύτη εικονοποιεί στον μέγιστο βαθμό την αγάπη [2], την αυταπάρνηση, την αγκαλιά της μάνας.
Αυτή τη γυναίκα που μας φέρνει στον κόσμο, που αγαπά, αγωνιά, κλαίει στα βουβά και κρύβει τον πόνο της πίσω από το χαμόγελο για να βλέπει τα παιδιά της χαρούμενα.
Ένα υπέροχο κείμενο για τη Μάνα [3] που αξίζει όλοι μας να διαβάσουμε και να κρατήσουμε στην καρδιά μας…
«Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που αυτή την στιγμή κοιμάται στον μπλε και σκληρό καναπέ της ογκολογικης μονάδας και αντί για τον χτύπο του ρολογιού μετράει τις ανάσες του παιδιού της.
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που ξεροσταλιαζει έξω απο την εντατική για να δει έστω και για 2 ώρες το παιδί της, να το χαϊδέψει κάτω απο τα σωληνάκια και να προσευχηθεί , να στραγγίξει μπροστά απο το εικόνισμα της Παναγιάς .
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που νοσεί απο καρκίνο αλλά τον πόνο της τον κάνει αόρατο για χάρη των παιδιών της.
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που απογυμνώνεται, στερείται αυτή για να έχουν τα πάντα τα παιδιά της.
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που περιμένει έναν γιο να γυρίσει απο τον πόλεμο .
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που το παιδί της είναι αυτιστικό ή έχει σύνδρομο down και κάθε μέρα το πιάνει απο το χέρι και μπαίνουν σε έναν μαγικό κόσμο, έναν κόσμο που μόνο μια μαμά με το παιδί της έχουν καταδικό τους.
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που ακρωτηριάστηκε, έχασε ένα κομμάτι απο την καρδιά της , το παιδι της και προσπαθεί όχι να ξεχάσει μα να αναπαριστά κάθε δευτερόλεπτο της μέρας τις εικόνες τους, τα λόγια τους, τις αγκαλιές τους,τις μυρωδιές τους,τα τραγούδια τους, γιατί ξέρει οτι όλα αυτά είναι ο φάρος της που αν σβήσει το φως του, θα χαθεί .
Ενός λεπτού σιγή για την γυναίκα εκείνη που προσπαθεί να γίνει μάνα και δυσκολεύεται.
Ενός λεπτού σιγή για την μάνα εκείνη που προσπαθεί να τα βγάλει πέρα μόνη της και να μεγαλώσει τα παιδιά της.
Ενός λεπτού σιγή για όλες τις μάνες του κόσμου .
Ενός λεπτού σιγή για την ΜΑΝΑ που είναι ΝΑΜΑ δηλαδή το νερό της πηγής, σε αυτήν υποκλίνομαι !
Κατερίνα Σταματελάτου υπερήφανη μάνα του Κωνσταντίνου – Εφραίμ.
13 Μαΐου 2018»
Εθελοντές Δότες Μυελου των Οστών Σητείας
Το βρήκαμε εδώ [4]