Γράφει η μαμά-blogger Danielle Sherman-Lazar [2]
Αυτή η πανδημία είναι δύσκολη για όλους.
Για τον 4χρονο που βρέθηκε ξαφνικά από μια ευχάριστη καθημερινότητα στο σχολείο, κλεισμένος μέσα στο σπίτι του, χωρίς κανέναν φίλο για να παίξει. Ο κόσμος του ήρθε άνω-κάτω και -το κυριότερο- δεν μπορεί να καταλάβει γιατί. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά το να έχεις τη δυνατότητα να παίξεις με τους φίλους σου είναι ένα από τα λίγα πράγματα που όταν είσαι 4 μπορείς να ελέγξεις, οπότε τα μικρά αυτά παιδιά αξίζουν λίγη ενσυναίσθηση…
Για τον τελειόφοιτο μαθητή Λυκείου που περιμένει την αποφοίτησή του από την ημέρα που ξεκίνησε το Γυμνάσιο και που φέτος μάλλον δεν θα καταφέρει να την πραγματοποιήσει όπως ονειρευόταν –και που δεν ξέρει καν ακόμα τι θα γίνει με τις Εξετάσεις, πότε θα δώσει και αν θα είναι καλά προετοιμασμένος. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά η αποφοίτηση και οι Εξετάσεις είναι σημαντικά ορόσημα για τους μαθητές Λυκείου, οπότε τα παιδιά αυτά χρειάζονται ενσυναίσθηση.
Για τον πατέρα, ο οποίος έχασε την δουλειά του και τώρα η οικογένειά του βασίζεται αποκλειστικά στο εισόδημα της γυναίκας του. Και ναι, μπορεί η δική του δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχει κάθε λόγο να ανησυχεί για το μέλλον της οικογένειάς του, και αξίζει την ενσυναίσθησή σου.
Για τη μητέρα που είναι κλεισμένη μόνη με τα παιδιά της σε καραντίνα, προσπαθώντας να βγάλει άκρη με την τηλεκπαίδευση, να τα απασχολήσει, να τα φροντίσει και δεν έχει χρόνο να κάνει απολύτως τίποτα για τον εαυτό της. Και ναι, μπορεί η δική της δυσκολία να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχει λόγους να νιώθει εξαντλημένη και πιεσμένη, και αξίζει την ενσυναίσθησή σου.
Για τον παππού και τη γιαγιά που δεν μπορούν να επισκεφθούν τα εγγόνια τους και νιώθουν σαν φυλακισμένοι μέσα στο ίδιο τους το σπίτι. Τους λείπει η οικογένειά τους και οι καθημερινές τους δραστηριότητες. Και ναι, η δική τους δυσκολία μπορεί να είναι μικρή συγκριτικά με τη δική σου, αλλά έχουν λόγους να νιώθουν λυπημένοι και αξίζουν την ενσυναίσθησή σου.
Στα δύσκολα ερχόμαστε κοντά.
Γιατί για κανέναν δεν είναι εύκολο αυτό που περνά τώρα.
Πρέπει να βάλουμε τις επικρίσεις στην άκρη, καθώς όλοι μας κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να επιβιώσουμε.
Και βέβαια τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα, όπως για πολλούς ανθρώπους που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζουν την αρρώστια και τον θρήνο για τα αγαπημένα τους πρόσωπα που δεν τα κατάφεραν.
Αλλά να θυμάστε, δεν βοηθά κανέναν τον να υποτιμάμε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει κάποιος.
Όλοι έχουμε να αντιμετωπίσουμε κάτι δύσκολο αυτές τις μέρες περισσότερο από ποτέ. Δείξτε κατανόηση. Δείξτε συμπόνια.