Μαμάδες: Μπορούν να κάνουν τα πάντα και έχουν μια λύση για όλα. Είναι οι ηρωίδες της ζωής μας όσα χρόνια και αν περάσουν και σίγουρα τους οφείλουμε πολλά.
Πολλά περισσότερα, μάλιστα, οφείλουμε στις μαμάδες που μεγαλώνουν οικογένειες με πολλά παιδιά. Όχι, ότι όσες από εμάς μεγαλώνουμε τα δυο μας παιδιά είμαστε λιγότερο σημαντικές, αλλά φαίνεται εκείνες με περισσότερα παιδιά αντιμετωπίζουν όσα εμείς σε… μεγαλύτερο βαθμό.
Υπάρχουν, λοιπόν, ορισμένα πράγματα που όλες οι μαμάδες μεγάλων οικογενειών θα καταλάβουν και μας τα απαριθμεί μια τέτοια, ακριβώς, μαμά. Η Melissa Fenton, στο scarymommy.com.
«Οι μαμάδες μεγάλων οικογενειών, λοιπόν:
-
Δεν θυμούνται τα πάντα
Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που πρέπει να διεκπεραιώσουν, τόσοι άνθρωποι να φροντίσουν που μπορεί να ξεχάσουν ακόμα και σημαντικά γεγονότα.
-
Είναι σχεδόν πάντα απένταρες…
Μαθήματα πιάνου; Ποδόσφαιρο; Δίδακτρα; Γυμναστική; Ξένες γλώσσες; Ρούχα; Φαγητό; Πόσα τέτοια παραδείγματα παιδικών αναγκών μπορείτε και εσείς να σκεφτείτε. Ο τραπεζικός μου λογαριασμός είναι πάντα άδειος, αλήθεια!
-
Οι λεπτομέρειες τις βασανίζουν
Πόσες λεπτομέρειες τριγυρίζουν στο μυαλό μας; Πόσους αριθμούς να θυμόμαστε; Πόσα γεγονότα να καταγράψουμε στη μνήμη μας για κάθε παιδί ξεχωριστά; Το χειρότερο συμβαίνει όταν πρέπει να συμπληρώσουμε στοιχεία σε κάποια αίτηση – αριθμός μητρώου, εμβόλια, εξετάσεις, δραστηριότητες – Έπιασε και εσάς πονοκέφαλος;
-
Οικονομία και πάλι οικονομία
Βρείτε μια πολύτεκνη μαμά και ρωτήστε την για το κάθε πότε αγοράζει καινούριες πάνες για τα μωρά της ή κάθε πότε πλένει τα ρούχα της. Όχι, πλέον, δεν αλλάζω τα ρούχα των παιδιών μου με την πρώτη λαδιά. Ούτε την πάνα τους με το πρώτο, μικρό βρέξιμο. Το να μεγαλώνεις 4 παιδιά δεν είναι καθόλου οικονομικό…
-
Ξέρουν τι είναι σημαντικό και τι όχι
Αυτό είναι μακράν το καλύτερο πλεονέκτημα μιας μεγάλης οικογένειας. Με τόσα να τρέχουν κάθε μέρα και να γεμίζουν το μυαλό μας έχουμε μάθει να βάζουμε προτεραιότητες. Προσπαθούμε να μην βουλιάξουμε στην καθημερινότητα και με κάποιον, μαγικό, τρόπο καταφέρνουμε να τα βγάζουμε πέρα…
Είμαι πολύ περήφανή για την οικογένειά μου και για τη ζωή μου. Ναι, είναι εξαντλητικό και πολλές φορές νομίζω ότι δεν μπορώ να το αντέξω. Ναι, αναζητώ πολλές φορές τη σιωπή και την ησυχία μέσα στην ημέρα μου, αλλά φοβάμαι πολύ περισσότερο τη στιγμή που θα έρθει και δεν θα αντέχω την τόση ησυχία που θα υπάρχει…»