- Infokids.cy - https://www.infokids.cy -

Αγαπητή μαμά που γέννησες με καισαρική, δεν «απέτυχε» το σώμα σου

Πολλές γυναίκες, κυρίως εκείνες που γίνονται για πρώτη φορά μαμάδες, θέλουν να ζήσουν την εμπερία του φυσιολογικού τοκετού. Όμως, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό και η καισαρική τομή [1] είναι αναπόφευκτη.

Δεν είναι λίγες οι φορές, που γυναίκες που έχουν γεννήσει [2] με καισαρική τομή νιώθουν λιγότερο μητέρες, ότι το σώμα τους τις προδίδει και αποτυγχάνει.

Το κείμενο αυτής της μαμάς που γέννησε με καισαρική αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο και στέλνει ένα σπουδαίο μήνυμα.

«Μου πήρε μερικό καιρό για να το διαχειριστώ. Στο μυαλό μου, το σώμα μου με είχε προδώσει, είχε αποτύχει και με έκανε να νιώσω λιγότερο μητέρα.

Αντί για τον φυσιολογικό τρόπο, το παιδί μου γεννήθηκε μέσα σε ένα ψυχρό, χειρουργικό δωμάτιο που μύριζε αποστείρωση. Έτρεμα ανεξέλεγκτα, όταν ρώτησα τον αναισθησιολόγο, αν αυτό ήταν φυσιολογικό. Ήμουν ξαπλωμένη εκεί ολοκληρωτικά εκτεθειμένη χωρίς να ξέρω ποια ακριβώς ήταν η διαδικασία.

Αντί για μία ενεργή συμμετέχουσα, ένιωσα σαν ένα θύμα που δεν ήξερε τι θα του συμβεί. Τα πράγματα ήταν εκτός του ελέγχου μου. Έπρεπε να εμπιστευτώ τους γιατρούς για την επιβίωσή μου και του μωρού μου.

Ο άνδρας μου στεκόταν πάνω από το κεφάλι μου και μού κρατούσε το χέρι, ενώ περίμενα για το πρώτο κλάμα του μωρού μας. Η κουρτίνα μου έκρυβε τη θέα και το ολοκληρωτικά «νεκρό» κάτω μέρος του σώματός μου ήταν αδύνατο να με βοηθήσει να σηκωθώ για να δω το μωρό.

«Είναι εντάξει;» ρώτησα, αφού δεν μου είχαν δώσει το μωρό μου στα χέρια. Αγενή σχόλια είχαν κατακλύσει το μυαλό μου, ήθελα να τους βρίσω, εκνευρισμένη που δεν είχα στην αγκαλιά μου ακόμη το μωρό.

Όταν τελικά μου έφεραν τη μικρή μου, ούτε καν μπορούσα να την κρατήσω. Την κράτησε ο άνδρας μου και την έφερε κοντά στο πρόσωπό μου για να τη δω όσο μπορούσα καλύτερα.

Δεν ένιωθα σαν τη μαμά της. Τι μαμά είναι αυτή που δεν μπορεί καν να κρατήσει το μωρό της; Λίγο αργότερα την πήραν. Ήθελα να ακολουθήσω, αλλά οι γιατροί έπρεπε να ολοκληρώσουν την επέμβαση.

Όταν ήρθε η ώρα να τη θηλάσω, προσπαθούσα να βολευτώ στο κρεβάτι, αλλά ήταν τρομακτικά δύσκολο. Η πρώτη φορά, επίσης, που έπρεπε να σηκωθώ και να κάνω λίγα βήματα μετά την επέμβαση, μου φαινόταν βουνό. Δεν ήξερα, αν ήμουν αρκετά δυνατή να κάνω το πρώτο βήμα.

Μετά την επιστροφή μου στο σπίσι, όχι μόνο φρόντιζα το μωρό μου, αλλά το έκανα ενώ ανάρρωνα από μία χειρουργική επέμβαση με μόλις ένα παυσίπονο. Οι δουλειές του σπιτιού δεν μπορούσαν να σταματήσουν με μαγικό τρόπο, όταν το σώμα σου ήταν κομμένο στα δύο. Ασχέτως αν οι γιατροί σου λένε να αφήνεις τον άντρα σου να το κάνει, δεν πιστεύω ότι υπάρχει εκεί έξω μαμά, η οποία ακολουθεί στο 100% αυτή τη συμβουλή.

Όσο κι αν ήμουν αισιόδοξη για έναν φυσιολογικό τοκετό μετά την καισαρική, στο επόμενο παιδί μου βρέθηκα ξανά στο χειρουργικό τραπέζι. Όμως, αυτή τη φορά ήταν πιο εύκολο να το αποδεχθώ.

Εμείς οι μητέρες, που γεννήσαμε με καισαρική δεν υστερούμε. Απλά κάνουμε αυτό που πρέπει για να έρθουν στον κόσμο τα μωρά μας με ασφάλεια. Και δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε, αυτό είναι δύναμη».

Πηγή: herviewfromhome