Η εργοθεραπεύτρια Αικατερίνη Μπουρνάκα [2] μας παρουσιάζει 10 “κόκκινα” αισθητηριακά καμπανάκια σχετικά με την ανάπτυξη των παιδιών. Αν τυχόν παρατηρήσετε κάποιο από τα ακόλουθα συμπτώματα αναφέρετε το στον παιδίατρό σας και εκείνος θα σας κατευθύνει αρμοδίως για το πώς πρέπει να διαχειριστείτε την κατάσταση.
-
«Αποφεύγει την κίνηση»
Εάν το παιδί σας φοβάται και αποφεύγει αρκετά την κίνηση και ιδιαίτερα δραστηριότητες όπως είναι η αναρρίχηση εξοπλισμού παιδικής χαράς, ή η κούνια, είναι πιθανό να αποφεύγει τα αιθουσαία και ιδιοδεκτικά ερεθίσματα, δηλαδή την έκτη και έβδομη αίσθηση μας που μας προσφέρουν ισορροπία και ενημερότητα σώματος.
-
«Αηδιάζει με την όψη, την μυρωδιά και την γεύση φαγητών»
Εάν το παιδί έχει ακραίες αντιδράσεις στην μυρωδιά την όψη ή την γεύση φαγητών πιθανόν να έχει οσφρητική αμυντικότητα ή προβλήματα στοματικής αισθητηριακής επεξεργασίας.
-
«Περπατά συχνά στις μύτες των ποδιών».
Αρκετά παιδιά περπατούν στις μύτες γιατί είναι ευαίσθητα στις αισθήσεις που δέχονται στα πέλματά τους και προτιμούν γι΄ αυτό να ακουμπάνε την επιφάνεια όσο το δυνατόν λιγότερο. Ορισμένα , προτιμούν το βάδισμα στις μύτες γιατί τους αρέσει η πίεση που αισθάνονται στους αστραγάλους τους, το οποίο είναι θέμα ιδιοδεκτικής ανατροφοδότησης.
-
«Αδεξιότητα»
Υπάρχει μια σωρεία λόγων για τους οποίου ένα παιδί μπορεί να εμφανίζεται αδέξιο, για παράδειγμα, να σκοντάφτει ή να πέφτει πάνω σε αντικείμενα, περισσότερο από άλλα παιδιά της ηλικίας του, αλλά συνήθως συμβαίνει γιατί το ιδιοδεκτικό και αιθουσαίο σύστημα του παιδιού δεν λειτουργούν σωστά.
-
«Αποφεύγει τα πάρτι και κρύβεται όταν πηγαίνει σε αυτά».
Εάν το παιδί απεχθάνεται να πηγαίνει σε πάρτι ή άλλα μέρη με φασαρία πιθανόν να υπερδιεγείρετε από τα φώτα, τους ήχους και να ενοχλείται από τα άτομα που ίσως το ακουμπήσουν κατά λάθος. Για παιδιά τα οποία εμφανίζουν αυτή τη συμπεριφορά ένα πάρτι μπορεί να αποτελέσει πραγματικό βασανιστήριο.
-
«Προτιμά σφιχτά ρούχα».
Πολλές φορές τα παιδιά θέλουν να φορούνε σφιχτά ρούχα ή πολλά ρούχα μαζί για να νιώσουν πιο έντονα ιδιοδεκτικά ερεθίσματα. Μπορεί να φαίνεται περίεργο αλλά η αίσθηση που λαμβάνουν τα ηρεμεί και αρκετές φορές τα βοηθά να συγκεντρωθούν.
-
«Είναι πολύ ανήσυχο και άτακτο παιδί».
Παιδιά τα οποία συνεχώς τρέχουν, πηδούν, σκαρφαλώνουν και σπρώχνουν συνήθως ζητούν ιδιοδεκτική και κάποιες φορές αιθουσαία εισροή. Δυστυχώς, πολλές φορές αυτά τα παιδιά χαρακτηρίζονται ως «κακά» ή «άγρια» αλλά, η αλήθεια είναι ότι απλώς προσπαθούνε να καλύψουν τις αισθητηριακές τους ανάγκες.
-
«Στην τηλεόραση του αρέσουν τα έντονα χρώματα ή οι εικόνες που εναλλάσσονται γρήγορα».
Η επιλογή προγραμμάτων που έχουν γρήγορες εναλλαγές σκηνών και έντονα χρώματα, αρκετές φορές αποτελεί ένδειξη ότι το παιδί ζητά εντονότερα οπτικά ερεθίσματα.
-
«Δαγκώνει αντικείμενα ή άτομα».
Εάν το παιδί δαγκώνει συχνά τα παιχνίδια του ή άτομα γύρω του, τότε ίσως ζητά ένα βαθύ, έντονο ιδιοδεκτικό ερέθισμα.
-
«Φαίνεται να μην ακούει τι του λέει κάποιος σε μία συζήτηση και πολλές φορές χρειάζεται κατευθύνσεις».
Πολλά παιδιά συνηθίζουν να αγνοούν τους μεγαλύτερους τους όταν τους μιλούν, αλλά αν αυτό συμβαίνει συνεχώς, τότε πιθανόν το παιδί να έχει διαταραχές ακουστικής επεξεργασίας.
Σε κάθε περίπτωση που αναφέρθηκε το παιδί σας πιθανό να σας δείχνει κάποιο σημάδι σχετικά με κάτι στο οποίο μπορεί να υπολείπεται αναπτυξιακά και καλό θα ήταν να συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας ή κάποιον ειδικό εργοθεραπευτή ώστε να σας κατευθύνει, ιδιαίτερα αν αναγνωρίζετε αρκετές από τις παραπάνω συμπεριφορές. Παρόλα αυτά κανείς δεν μπορεί να κρίνει από τα παραπάνω ότι κάποιο παιδί έχει κάποια διαταραχή αισθητηριακής επεξεργασίας [3].